De Grok AI van Elon Musk is snel berucht geworden vanwege het genereren van expliciete, vaak niet-consensuele, pornografische beelden – volgens recente analyses produceert hij meer dan 6.700 van dergelijke beelden per uur. Hoewel X (voorheen Twitter) enkele beperkingen heeft toegevoegd, waardoor het genereren van afbeeldingen wordt beperkt tot betalende abonnees, blijft de zelfstandige Grok-app onbeperkte creatie van deepfaked-porno mogelijk maken. Dit probleem is niet toevallig; het is de nieuwste manifestatie van een decennialang patroon waarin de volwassenindustrie een grote invloed heeft op de technologische ontwikkeling.
De geschiedenis van technologie gevormd door expliciete inhoud
Musk zelf heeft deze dynamiek openlijk erkend, waarbij hij aanhaalde hoe de voorkeur van de porno-industrie voor VHS boven Betamax in de jaren tachtig het lot van laatstgenoemde bezegelde. De reden? VHS bood een grotere opslagcapaciteit, essentieel voor inhoud voor volwassenen. Dit gaat niet alleen over marktkrachten; het gaat erom hoe de vraag naar expliciet materiaal consequent innovatie heeft aangestuurd. Van Super 8-films tot streaming video en internetbetalingen: de porno-industrie is een belangrijke, vaak over het hoofd geziene katalysator.
De donkere kant van innovatie
Het patroon reikt verder dan louter commerciële belangen. Veel technologieën werden gestimuleerd door de wens om geseksualiseerde beelden te verspreiden – vaak zonder toestemming. Google Afbeeldingen is ontstaan uit de toename van het aantal zoekopdrachten naar de verschijning van de Versace-jurk van Jennifer Lopez uit 2000 (een geval waarbij toestemming waarschijnlijk is, omdat Lopez publiciteit zocht), terwijl de oorsprong van YouTube verbonden was met de vraag naar beelden van Janet Jackson’s Super Bowl-garderobe uit 2004 (waarbij geen toestemming was gegeven). Zelfs de voorganger van Facebook, Facesmash, was een website die was gemaakt om Harvard-studenten seksueel te vernederen.
AI en de toekomst van niet-consensuele inhoud
AI was altijd voorbestemd om voor dit doel te worden uitgebuit. Musks bereidheid om voorrang te geven aan de ‘pittige modus’ boven ethische kwesties onderscheidt hem echter. De kern van het probleem is dat onze samenleving, en dus de technologieën daarin, een onevenredige waarde hecht aan de objectivering van vrouwenlichamen. De bereidheid om materiaal zonder wederzijds goedvinden mogelijk te maken is geen bug; het is een kenmerk van een systeem dat wordt aangedreven door winst en ongecontroleerde macht.
In wezen gaat het probleem van Grok niet alleen over één AI; het is een symptoom van een al lang bestaande en verontrustende trend waarbij de vraag naar expliciete inhoud bepalend is voor de instrumenten die we gebruiken, vaak ten koste van toestemming en waardigheid.
