Herinner je je Hibernate nog?
Terug in de dag. Het stond daar in het afsluitmenu. Naast Opnieuw opstarten, Slapen, Afsluiten. Het bespaarde energie. Je werk opgeslagen. Ik heb het besturingssysteem niet volledig afgesloten. Een steunpilaar.
Nu?
Het is weg. Stilletjes verdwenen. Als je Windows 11 gebruikt. De meesten van jullie hebben het waarschijnlijk niet eens gemerkt. Het powermenu is schoner. Eenvoudiger. Gewoon slapen. Opnieuw opstarten. Sluit af.
Maar de code is er nog steeds.
Je kunt het inschakelen. Knutselen met energie-instellingen. Haal het terug. Het is er gewoon niet meer standaard.
Waarom?
XDA-blogger Chandraveer Mathur heeft een theorie. Hij wijst op slijtage. SSD’s. Solid-state schijven. In tegenstelling tot de draaiende schotels van oude harde schijven heeft NAND-flash grenzen. Een eindig leven. Elke schrijfbewerking degradeert de oxiden die elektronen in elke cel opvangen.
Hibernate schrijft alles naar die schijf. Een enorm dossier. Om een opslagpunt te creëren. Je kunt dus dagenlang weg zijn. Weken. Het vermogen daalt tot bijna nul. Maar dat schrijven. Dat constante schrijven als je het dagelijks gebruikt?
Mathur denkt dat het SSD’s sneller doodt.
Denk eens aan de prijs van die schijven. Het vervangen ervan is pijnlijk. Duur. Dus Microsoft heeft het misschien in de schaduw geduwd. Niet om het te verbieden. Gewoon om het te verbergen. Om u aan te moedigen om in plaats daarvan Sleep te gebruiken.
Slaap houdt gegevens in RAM. Laag vermogen, zeker. Maar het houdt de pc wakker genoeg om updates uit te voeren. Onderhoud. Het wordt onmiddellijk hervat.
Overwinteren? Wacht maar. Terwijl Windows uw sessie opnieuw samenstelt vanuit dat grote bestand op schijf.
“In tegenstelling tot de draaiende platters van oudere harde schijven… heeft de NAND-flash een beperkte service, aangezien elke schrijfbewerking achteruitgaat.”
Klinkt plausibel.
Ik heb dit aan Microsoft gevraagd. Of beter gezegd. Hun woordvoerder sprak met CNET. En toen lekte de informatie overal.
“We hebben geen plannen om de steun te verwijderen”, zeiden ze.
Ze zien waarde. Bij een laag stroomverbruik. De energierekening gaat omlaag. Als je echt niet om de waaksnelheid geeft. Als je de laptop drie dagen gesloten laat. Hibernate wint daar.
Maar slapen gaat sneller. De vertegenwoordiger was er bot over. Systemen die gebruik maken van Sleep hebben “significant snellere hervattingstijden.” Betere wake-functionaliteit. Gebruikers willen gewoon dat hun machines aan staan. Nu.
En de SSD-angst? Microsoft geeft toe dat schrijven pijn doet. Natuurlijk wel. De natuurkunde liegt niet. Maar ze verzachten. Ze comprimeren. Ze slaan alleen het gebruikte geheugen op. Niet de lege gigabytes.
“Om dit te verminderen minimaliseert Windows de slijtage door alleen het gebruikte gedeelte van het geheugen op te slaan… dat bovendien wordt gecomprimeerd voordat het naar de schijf wordt geschreven.”
Een aanzienlijke reductie, beweren zij. Voor typische werkbelastingen. Dit betekent dat de gemiddelde gebruiker zijn schijf niet zal doden door elke nacht op Hibernate te drukken. Waarschijnlijk.
Dus wie moet het gebruiken?
Iedereen met een laptop op een dunne batterij. Of licht reizen. Urenlang zonder oplader. Het is een optie. Nog steeds. Begraven onder Instellingen.
De meeste mensen blijven bij Sleep. Het is de standaard. Bedoeld. Soepeler.
Maar als je de diepvries mist. Je kunt het nog steeds hebben. Het is niet weg. Gewoon verlegen.
