Het klinkt als twee chatbots die ruzie maken tijdens het eten. Of erger. Alsof ze het te veel met elkaar eens zijn.
Ik haat het.
Dat maakte Amazon dinsdag bekend. Het heet Alexa Podcasts. Het is de nieuwste functie voor Alexa+, hun opnieuw opgestarte AI-assistent. De toonhoogte is eenvoudig. AI-gegenereerde audio over elk onderwerp dat je een naam kunt geven. Geen voorbereidend werk. Geen schrijvers. Geen producenten. Alleen maar silicium en servers die op verzoek inhoud uitspugen.
In wezen? Het is podslop.
We zien dit overal. AI-audio overspoelt de zone. De Podcast Index merkte onlangs op dat 39% van de nieuwe uploads waarschijnlijk door AI werd gegenereerd. Bedrijven zijn er mee bezig. Amazon heeft zojuist besloten om hun merknaam op de berg te zetten.
Prime-leden kunnen om nieuws vragen. Sportresultaten. Consensusrecensies van films. Met je stem pas je de lengte aan. Jij kiest de persoonlijkheid. “Zoet.” “Onbeschaamd.” “Kort.” Wil je een snelle hit? Verkrijg de efficiënte versie. Wil je warmte? Doe alsof je naar de warme luistert.
De uitvoer komt terecht op uw Echo-apparaat. Het komt binnen in de app. Twee AI-hosts praten met elkaar. Zo eenvoudig is het.
Waar komt de informatie vandaan? Omdat er geen mens is die door archieven graaft. Amazon vermeldt meer dan 200 bronnen. Associated Press, Reuters, The Washington Post. TIJD. Forbes. Het is een appèl van legitieme journalistiek. Maar het is niet lezen. Het is aan het schrapen. Koel. Koel koel.
Alles eraan voelt verkeerd. Ik heb de Soundcloud-demo’s gecontroleerd. Op Soundcloud van alle plaatsen.
Waarom? Waarom de nauwgezette geschiedenis van Greg Jenner vervangen door algemene Romeinse feiten? Wie heeft diepgaande onderzoeken nodig als gemak de nieuwe god is? Waarom luisteren naar Cole Cuchna die nummers op Dissect opsplitst als een algoritme je kan vertellen welke “goed” is? Waarom echte atleten het spel horen analyseren?
Het antwoord is lui.
Podcasts gaan niet over de gegevens. De gegevens zijn gratis op uw telefoon. De podcast is de stem. Het is Ira Glass die een vreemde connectie maakt. Het zijn Trixie en Katya die op het verkeerde moment lachen. Het is Hrishikesh Hirway die fluistert. Het is Matt Rogers die verbijsterend is.
Alexa kan de toon instellen op ‘Sassy’. Dat is niet hetzelfde. Een personasetting is geen persoon. Er is een grote afstand tussen code en karakter.
Platforms verdrinken al in AI-muziek en nep-audioboeken. Spotify is nerveus. Libby is voorzichtig. En nu wil Amazon dat we de eettafel behandelen als een collegezaal.
Verzamelen rond de Alexa om een robotachtige samenvatting van Apollo 11 te horen. Echt?
Het is beledigend. Niet in onze oren. Maar op ons geduld. We besteden uren aan het zoeken naar stemmen die menselijk klinken omdat ze dat ook zijn. We tolereren de advertentielezingen vanwege de lach op het einde.
Amazon denkt dat dit nuttig is. Misschien wel. Voor robots. Ik ga weg.
