Het lijkt op een scène uit een sciencefictionroman. Overweeg om van kanaal te veranderen. De televisie gehoorzaamt. Geen afstandsbediening bij de hand. Geen behoefte aan spraakopdrachten. Gewoon pure intentie.
Dit is geen truc. Dat is waar. En we hebben het net getest.
CHIP heeft de NextMind Developer Kit gebruikt. Het doel is eenvoudig. Kijk of de brein-computerinterface het tv-kanaal echt kan veranderen. Het resultaat? Het werkt. Maar het is geen magie. Het is rommelig, duur en momenteel beperkt.
Wat is NextMind?
NextMind is een startup opgericht door voormalige Meta (Facebook)-ingenieurs. Ze richten zich op brain-computer interfaces (BCI’s). Het vlaggenschipproduct van het bedrijf is een lichtgewicht hoofdband. Het zit comfortabel over je ogen. Het lijkt minder op een high-end VR-vizier dan op medische apparaten.
Dit apparaat maakt gebruik van elektro-encefalografie (EEG). Detecteert de elektrische activiteit van de hersenen. Concreet zoekt het naar een signaal dat de P300-reactie wordt genoemd. Dit is de reactie van de hersenen op bepaalde visuele stimuli.
Hier is de truc. De hoofdband projecteert een knipperend raster op uw netvlies. Elke rastercel knippert op een andere frequentie. Wanneer u zich op één cel concentreert, geven uw hersenen een duidelijk signaal af. Het apparaat leest dit signaal. Het vertaalt het in een commando.
In het televisie-experiment was de opzet iets anders. In plaats van een raster kijkt de gebruiker naar een reeks kanalen. De televisie speelt ze in een lus af. Gebruikers concentreren zich op de kanalen die ze nodig hebben. De NextMind-sensor pikt de neurale piek op. Het stuurt een signaal naar de aangesloten computer. Die computer bestuurt de tv.
Hoe de test verliep
We zwaaiden niet alleen maar met onze handen en hoopten er het beste van. We hebben een gecontroleerde test uitgevoerd.
Deze opstelling vereist drie componenten.
1. NextMind-hoofdband.
2. Laptop met SDK voor ontwikkelaars.
3. Smart TV met IR Blaster- of HDMI-CEC-aansluiting.
Dit proces verloopt langzaam. Alleen maar zeggen: “Ik wil overschakelen naar kanaal 5” is niet voldoende. nog steeds. De gebruiker moest de tv door de opties zien bladeren. Focus op het gewenste kanaal. Wacht tot het systeem het P300-signaal registreert. Vervolgens werd het commando verzonden.
De latentie was merkbaar. Er zat een vertraging tussen de gedachte en de actie. Het is niet onmiddellijk. Je moest geduld hebben. Het systeem heeft een duidelijk signaal nodig. Omgevingsgeluiden en hersenactiviteit kunnen afleidend zijn.
“Het gaat niet om snelheid, het gaat om het bewijzen van het concept.”
De nauwkeurigheid was redelijk maar niet perfect. We misten een kanaal of twee. Het systeem kan wat u op het eerste gezicht ziet verkeerd interpreteren als een keuze. Het vereist concentratie. Dit is niet passief. Je moet je actief concentreren.
Waarom dit belangrijk is voor gewone gebruikers
Dus voor wie is dit? Nou, het zijn ontwikkelaars en onderzoekers. Het pakket kost ongeveer $ 249. Het is geen consumentenproduct voor informeel kijken.
Maar de gevolgen zijn groot.
Toegankelijkheid is de primaire gebruiksmodus. Voor mensen die lijden aan verlamming of motorneuronziekte kan deze technologie de onafhankelijkheid herstellen. Stel je voor dat je je rolstoel of smart home-interface kunt besturen zonder een spier te bewegen.
Spel
