Bill Winters heeft het verprutst.
De CEO van Standard Chartered dacht dat hij weg kon komen door het personeel ‘menselijk kapitaal van lagere waarde’ te noemen. Hij zei dat AI ze zou vervangen. Toen merkte de wereld het op. En de bank moest haar woorden opeten.
De verontschuldigingstour
Winters stuurde een memo naar het personeel. Het persbureau heeft het gezien. Hij beweert dat de citaten uit hun context zijn gehaald. Misschien waren ze dat wel. Maar de context verzacht de pijn niet als je aankondigt dat je bijna 8.000 mensen gaat ontslaan.
“Ik weet dat dit verontrustend kan zijn als het wordt gereduceerd tot een citaat uit de context”
Hij houdt vol dat het om veranderingen in het werk gaat, en niet om het devalueren van mensen. Rechts. Want tegen investeerders zeggen dat je mensen inruilt voor financieel kapitaal klinkt allesbehalve respectvol.
De schadebeperking was noodzakelijk. Voormalig president van Singapore, Halimah Yacob, noemde de taal op Facebook ‘verontrustend’. Ze was niet de enige. Aandeelhouders mopperden. Medewerkers raakten in paniek. Sociale media ontvlamden van gerechtvaardigde woede.
Koude wiskunde
Standard Chartered schrapt 7.800 functies. Op een personeelsbestand van 82.000 medewerkers zal in 2030 ongeveer 15 procent van de backoffice verdwijnen. Het maakt deel uit van de bredere strategie van Winters. Een strategie die wordt aangedreven door de adoptie van AI in alle Aziatische activiteiten.
Winters vertelde journalisten eerder dat het geen ‘kostenbesparing’ was.
Dat onderscheid klinkt altijd hol. Als je lichamen bezuinigt om de kosten te verlagen, is dat kostenbesparing. Je hebt het gewoon in technische termen gekleed. Hij wil wat hij arbeid met een lagere waarde noemde, vervangen door investeringskapitaal. De wiskunde werkt vermoedelijk voor aandeelhouders. Het beangstigt de werknemers.
Het doel is duidelijk, zij het meedogenloos. Het rendement op materiële aandelen (RoTE) in 2028 boven de 15 procent brengen. Dat is een sprong van drie punten. In dezelfde periode moet het inkomen per werknemer met 20 procent stijgen. Ze willen meer output uit minder mensen persen. Efficiëntie heeft een bodycount.
De grotere trend
Standard Chartered is niet de enige die dit doet. Overal ter wereld ruilen banken mensen in voor automatisering. Maar Winters maakte het persoonlijk. Hij gaf een label aan de mensen van wie hij weg wilde. “Lagere waarde.”
Het blijft hangen. Geen enkele memo wist de belediging uit.
De bank wil de productiviteit verbeteren. Ze beweren dat het gewoon zaken zijn. Misschien wel. Maar leiderschap gaat ook over toon. En deze toon miste.
Wat overblijft is het werk dat achterblijft. Wie mag blijven? Wie definieert waarde?
Deze vragen hebben nog geen zuivere antwoorden.
